strata

Wrzosowiska wypełnione samotnością, czyli recenzja książki Hakana Nessera

I tak sobie myślę, że powieść ta może być dobrą przestrogą dla każdego z nas, nawet jeśli dzieciństwo nie było dla nas czasem straty i braku. Przestrogą przed brakiem łączności ze swymi emocjami, przed skrywaniem ich pod maską uśmiechu. Nie lubimy czuć bólu, lęku, nie chcemy cierpieć. Lecz wyłączając emocje "złe", pozbawiamy się umiejętności czucia w ogóle.

Co jeszcze musisz w swoim życiu pożegnać? – list Sabiny Sadeckiej do czytelników portalu

Pierwsza sesja psychoterapii to najczęściej moment na rozmowę o tym, co chce się w toku psychoterapii zyskać. „Chcę mieć w końcu normalne małżeństwo“, „Marzę o spokoju“, „Nie chcę być taka pusta w środku“, „Chcę zrozumieć...“., „Przyszedłem tu, by się nauczyć rozmawiać z moim tatą/wyrażać swoje zdanie głośno/dbać o siebie, a nie tylko o innych“. „Chcę być bardziej asertywny/niezależny/pewny siebie...“.