Sabina Sadecka

Jak być wystarczająco dobrym nauczycielem? – inspiracje psychologiczne dla nauczycieli

John O’Donohue, amerykański filozof i poeta wyznał kiedyś, że „pragnie żyć jak rzeka niesiony zaskoczeniem własnego rozwoju”. Gdy myślę o funkcjonowaniu zawodowym nauczyciela pojawia mi się przed oczami właśnie metafora rzeki przepływającej pomiędzy dwoma brzegami. Jeden z tych brzegów stanowi otwartość na nowości, pęd do zdobywania wiedzy, chęć wprowadzenia realnej zmiany w umysłach (i życiu) uczniów, ale też chaos i często nieznajomość realiów nauczania. Ten brzeg to przystań niepoprawnych idealistów i nowicjuszy. Brzeg drugi jest zgoła odmienny – to rewir skostnienia emocjonalnego i intelektualnego, zawodowa rutyna, zniecierpliwienie i zmęczenie. Na tym brzegu znajdziemy tych, którzy w co drugim zdaniu przekonują siebie (i innych), że „to się nie uda”, „nic nie ma sensu” i „nie warto”.

O tym, jak trudno jest się „nie stresować“

Wyobraź sobie, że przychodzisz rano do pracy, uruchamiasz komputer, włączasz pocztę e-mailową i przed Twoimi oczami pojawia się wiadomość zatytułowana „Tajne spotkanie w sprawie zwolnienia [tu wstaw swoje imię i nazwisko]“. Ktoś omyłkowo wpisał Cię jako adresata wiadomości, której na pewno nie miałeś/aś odczytać. Uświadamiasz sobie, że najpewniej na dniach otrzymasz wypowiedzenie z pracy, w której spędziłeś/aś ostatnie miesiące/lata/dekady. Co się dzieje w Twojej głowie? Co myślisz w tym momencie? Co czujesz? Jak reagujesz?

Błędy mają moc czyli o książce “To, co powiesz, może zmienić świat”

Książkę Rosenberga zaczęłam czytać kilka miesięcy temu. I choć zazwyczaj dobre książki to te, które "chłoniemy w jeden wieczór", tutaj było zupełnie odwrotnie. Każdy z rozdziałów książki "To, co powiesz, może zmienić świat" zatrzymywał mnie bowiem przy sobie na coraz dłużej. Nie sposób było - w odpowiedzi na wskazówki Rosenberga - nie myśleć, nie rozważać, nie eksperymentować. W ten sposób dni z lekturą zamieniały się w tygodnie, te ostatnie w miesiące, a ja złapałam się na tym, że nie kończę lektury, by się z tą książką nie musieć rozstawać. Co jest zatem tak wyjątkowego w cytowanej książce autora koncepcji Porozumienia Bez Przemocy?

Sabina Sadecka

psychoterapeutka ACT, redaktorka opsychologii.pl

#Moja psychologia jest bardzo osobista. Poszukuję w niej metod, które z jednej strony będą miały ugruntowanie naukowe, z drugiej zaś - będą odzwierciedlały moje wartości i intuicje. #Prowadzę swoją prywatną praktykę psychoterapeutyczną w Poznaniu. Pracuję z osobami dorosłymi i nastolatkami. Wykładam psychologię na SWPS-ie. Prowadzę warsztaty z terapii ACT w całej Polsce. Piszę o psychologii na stronie, którą właśnie odwiedzacie. Moje artykuły popularyzujące psychologię pojawiają się na portalach [m.in. wp.pl, gazeta.pl] i na łamach czasopism [m.in. Newsweek Psychologia, Psychologia w Praktyce, Uczyć Lepiej, Benefit HR, Grazia]. Goszczę na antenie Radia Poznań i opowiadam tam o zdrowiu psychicznym #Jestem terapeutką akceptacji i zaangażowania. Najwięcej serca poświęcam edukowaniu się w zakresie terapii traumy [obecnie w podróży edukacyjnej z Somatic Experiencing] i pracy z ciałem. #Stale superwizuję swoją pracę [obecnie pracuję pod superwizją ACT-ową u Rikke Kjelgaard i AT-ową u Alex Piotrowskie]. #W tym momencie nie przyjmuję nowych osób do terapii.