żałoba

Wrzosowiska wypełnione samotnością, czyli recenzja książki Hakana Nessera

I tak sobie myślę, że powieść ta może być dobrą przestrogą dla każdego z nas, nawet jeśli dzieciństwo nie było dla nas czasem straty i braku. Przestrogą przed brakiem łączności ze swymi emocjami, przed skrywaniem ich pod maską uśmiechu. Nie lubimy czuć bólu, lęku, nie chcemy cierpieć. Lecz wyłączając emocje "złe", pozbawiamy się umiejętności czucia w ogóle.

Mamę masz tylko jedną – o książkach „Rok szczura” i „Oby cię matka urodziła” (i o stracie, przemocy i traumie)

Książki o naszych rodzicach są najczęściej książkami o poczuciu łączności. Lub jej braku. Podobnie z książkami o rodzicielstwie. Odmieniają poczucie przynależności i poczucie oddania innym przez wszystkie przypadki. Lub opowiadają o tym, jak bardzo poczucia łączności, przynależności, oddania nie doświadczamy.

„Świat do góry nogami” czyli książka dla nastolatków, które doświadczyły dużej straty

Książek oswajających dzieci z tematem o śmierci jest wiele. Głównie są to jednak pozycje dla małych dzieci, a tematem większości z nich jest śmierć osoby straszej – dziadka lub babci. Niewiele jest książek o śmierci rodzica, a jeszcze mniej dotyczy tematu osieroconego nastolatka.

Gdy nie da się inaczej… napisz list. O liście terapeutycznym

Listu terapeutycznego jego adresat zazwyczaj nie przeczyta. Opisujemy w nim swoje najskrytsze emocje, zawiedzione oczekiwania, skargi, słowa których nie zdążyliśmy wypowiedzieć, gdy jeszcze był ku temu czas. Trudno się do niego zabrać, jednak dla wielu to czasami jedyny sposób, by poradzić sobie z niedomkniętą żałobą, wszechogarniającym poczuciem winy lub gniewem.